Link ==>   :: ชื่อศาสนา   :: สัญลักษณ์ศาสนา  :: ประเภทศาสนา  :: ศาสดา  :: ประวัติศาสดา  :: วันเดือนปีที่กำเนิดศาสนา
                      :: สถานที่กำเนิดศาสนา  :: เหตุเกิดศาสนา  :: หลักธรรม  :: จริยศาสตร์  :: คัมภีร์  :: พิธีกรรม  :: นิกาย
                      :: แนวคิดเรื่องนรกสวรรค์  :: แนวคิดเรื่องจุดหมายปลายทาง  :: วิธีปฏิบัติในทางศาสนา  :: จำนวนผู้นับถือศาสนา
  ศาสนาขงจื้อ

                                                                                                                                                                
   ประวัติศาสดา    

     ขงจื๊อเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 551 ปีก่อนคริสต์ศักราช เกิดในแคว้นลู้ ซึ่งกลายเป็นจังหวัดซานตุงในปัจจุบัน เป็นน้องคนสุดท้อง มีพี่ 10 คน บิดาชื่อชูเลียงโห ท่านถึงแก่กรรมเมื่อขงจื๊ออายุได้ 3 ปี จึงเป็นเหตุให้ขงจื๊อต้องทำงานหนักเพื่อช่วยเหลือครอบครัว เมื่ออายุ 15 ปี เริ่มสนใจในการเล่าเรียน อายุ 19 ปี ได้รับราชการเป็นพนักงานรักษาฉางข้าวและในปีนั้นเองขงจื๊อได้แต่งงาน เมื่ออายุ 20 ปี จากการปฏิบัติงานได้มาก จึงได้เลื่อนหน้าที่เป็นหัวหน้าการนาในอำเภอที่รับราชการนั้น ระหว่างเวลาดังกล่าว ขงจื๊อได้หาเวลาว่างศึกษาประวัติศาสตร์ ดนตรี และบทกวี มีชื่อเสียงเป็นที่เลื่องลือ
     ในทางวิชาความรู้ มีผู้ชอบมาสนทนาไต่ถามและศึกษาความรู้อยู่เสมอ เมื่อ อายุ 23 ปี มารดาผู้มีนาม ว่า ชิงไส่ ถึงแก่กรรมขงจื๊อจึงลาออกจากราชการ เพื่อไว้ทุกข์ให้แก่มารดาเป็นเวลา 3 ปี ระหว่างที่ไว้ทุกข์นั้น ได้ศึกษาประวัติศาสตร์ บทกวี และปรัชญาอย่างจริงจัง เมื่อครบกำหนดไว้ทุกข์ไว้แล้ว มิได้กลับเข้ามารับราชการอีก แต่ได้ประกอบอาชีพในทางเป็นครู มีนักเรียนในแคว้นลู้และแคว้นใกล้เคียงมาเล่าเรียนด้วยมาก เมื่ออายุ 34 ปี ขงจื๊อมีศิษย์กว่า 3,000 คน
     เมื่ออายุ 52 ปี ประชาชนเมืองจุงตูมาขอร้อง ให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายบริหารแห่งเมืองหนึ่ง และได้บริหารอย่างได้ผลดียิ่งถึงขนาดไม่มีโจรผู้ร้าย และโรงศาลว่างจากคดีต่างๆ ต่อมาได้รับตำแหน่งที่ปรึกษาของเจ้าผู้ครองแคว้นลู้ทำให้แคว้นนั้นมั่งคั่งและมีอำนาจมาก แคว้นใกล้เคียงริษยา จึงคิดอุบายส่งม้าแข่ง และสตรีสาวนักรำมากำนัล เพื่อให้เจ้าผู้ครองแคว้นลุ่มหลง และก็ได้ผลคือแคว้นลู้ยากจนลงและมีผู้ทำผิดทางอาญามากขึ้น ขงจื๊อจึงเสียใจจึงออกจากแคว้นลู้ไปสู่แคว้นอื่น ขงจื๊อท่องเที่ยวหาผู้ครองนครที่เชื่อฟังคำแนะนำของตนอยู่เป็นเวลา 15 ปี ก็ไม่พบว่าใครประสงค์จะทำเช่นนั้นหลังจากนั้นจึงเกินทางกลับแคว้นลู้อีก ในระหว่างเดินทางภริยาได้ถึงแก่กรรมในแคว้นลู้ เมื่อเดินทางกลับแคว้นลู้เจ้าผู้ครองแคว้นลู้ได้ขอร้องให้ขงจื๊อเป็นหัวหน้าที่ปรึกษา แต่ขงจื๊อตกลงใจจะแต่งประวัติแคว้นลู้และรวบรวมบทกวีเก่าๆของจีน ยิ่งอายุมากขงจื๊อยิ่งทำงานหนักในการรวบรวมเรียบเรียงต่างๆซึ่งกลายเป็นคัมภีร์ในสมัยต่อมาและได้ถึงแก่กรรมในปี 478 ก่อนค.ศ.( เมื่ออายุ 74 โดยปี )

                                                                                                                                                                  << top >>
   แนวคิดเรื่องนรกสวรรค์          

     
ขงจื๊อกล่าวถึงสวรรค์ว่า “สวรรค์เท่านั้นมีความยิ่งใหญ่” ฤดูกาลเกิดขึ้นและทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้น ความมั่งคั่งและอำนาจอยู่ที่สวรรค์ สวรรค์สามารถทำลาย สวรรค์ไม่มีตัวตน สวรรค์มีชื่อว่า เทียน (Tien) มีครั้งหนึ่งสวรรค์ถูกเรียกว่า ชังตี่ (Shang Ti-เทพเจ้า) “ความตายและชีวิตคือ เจตนารมณ์ของสวรรค์” “ตั้งแต่เริ่มต้นมนุษย์ทุกคนต้องตาย”

                                                                                                                                                                  << top >>
   แนวคิดเรื่องจุดหมายปลายทาง    

    1.จุดหมายปลายทาง
คือ เทียนหรือสวรรค์ ผู้ปฏิบัติชอบตายไปแล้วก็เป็นวิญญาณฝ่ายที่ชอบที่จะเข้าถึงสวรรค์ได้ในที่สุด
    2.วิธีปฏิบัติ
ตั้งอยู่ในคุณธรรมเก่า ผู้เป็นประมุขควรทำตัวให้ดีเป็นตัวอย่าง
    3.ชีวิตในโลกนี้
มีเพียงครั้งเดียว การที่มีการบูชาบรรพบุรุษก็ด้วย เชื่อว่าผู้ตายไปแล้วยังมีชีวิตอยู่ ในฐานะเป็นวิญญาณ

                                                                                                                                                                  << top >>
   วิธีปฏิบัติในศาสนา    

     ขงจื๊อเน้นในเรื่องการดำเนินชีวิตในสังคม ไม่หลีกหนีสังคม จะต้องแก้ไขสังคมก่อน ให้ทุกคนปฏิบัติต่อกันด้วยเมตตาธรรมบนพื้นฐานแห่งความยุติธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งขงจื๊อมุ่งชำระสังคมที่ไม่สะอาดขาดระเบียบและกฎเกณฑ์ให้เรียบร้อย เพื่อความสันติสุขของประชาชนในชาติเป็นสำคัญ
     มีข้อความในคัมภีร์ลุนยู ตอนหนึ่งอธิบายถึงหลักการที่จะนำมาปฏิบัติ ได้ตลอดชีวิต เมื่อลูกศิษย์ชื่อจือกุงถามว่า “มีภาษิตอะไรที่อาจใช้เป็นหลักความประพฤติได้ตลอดชีวิต” ขงจื๊อ ตอบว่า “ซู” ใช้ได้ นั่นคือ จงอย่าทำสิ่งที่ท่านไม่ต้องการให้คนอื่นทำแก่ท่านต่อคนอื่น
     การบำเพ็ญธรรมหรือมรรค ก็คือการปฎิบัติตนให้สัมพันธ์กับกฎธรรมชาติ ผสมกลมกลืนกับความบริสุทธิ์สะอาด เพื่อบรรลุเทียนหรือสวรรค์เป็นที่สุดแห่งวิญญาณ

                                                                                                                                                                  << top >>

<< หน้าก่อนหน้า                                                                         หน้าถัดไป >>

 >> ศาสนาคริสต์  >> ศาสนาอิสลาม  >> ศาสนาสิข  >> ศาสนาโซโรอัสเตอร์
 >> ศาสนาพุทธ  >> ศาสนาเชน  >> ศาสนาเต๋า  >> ศาสนาขงจื๊อ
 >> ศาสนาชินโต  >> ศาสนายิว  >> ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู  
 

มหามกุฏราชวิทยาลัย Mahamakut Buddish University.All rights reserved www.mbu.ac.th
powered by e-Learning Silpakorn University