ประวัติศาสดา
ศาสนาพราหมณ์ ฮินดู ไม่มีศาสดาจริงจังเหมือนศาสนาอื่น แต่มีหัวหน้าลัทธิหรือผู้แต่งตำรา ทำหน้าที่คล้ายศาสดา โดยประวัติย่อของหัวหน้าลัทธิและผู้แต่งตำรา มีดังนี้
1. วยาสะ ท่านผู้นี้เป็นผู้เรียบเรียงคัมภีร์พระเวท คัมภีร์อิติหาสะและคัมภีร์ปุราณะ
2. วาลฆีกิ เป็นฤษีผู้แต่งมหากาพย์รามายณะ ท่านเป็นพราหมณ์โดยกำเนิด แต่ถูกพ่อแม่ทิ้งตั้งแต่ยังเล็กพวกชาวนาได้นำไป
เลี้ยงไว้
3. โคตมะ หรือ เคาตมะ ผู้ตั้งลัทธินยายะ เกิดประมาณ 550 ปีก่อน ค.ศ.
4. กณาทะ ผู้ตั้งลัทธิไวเศษิกะ เกิดประมาณศตวรรษที่ 3 ก่อน ค.ศ
5. กปิละ ผู้ตั้งลัทธิสางขยะ เกิดในสมัยศตวรรษที่ 6 ก่อน ค.ศ
6. ปตัญชลี ผู้ตั้งลัทธิโยคะ เกิดในสมัยศตวรรษที่ 3 หรือ 4 ก่อน ค.ศ
7. ไชมินิ ผู้ตั้งลัทธิมีมางสา หรือปูรวมีทางสา เกิดในสมัยศตวรรษที่ 6-2 ก่อน ค.ศ
8. มนูหรือมนุ ผู้แต่งคัมภีร์ธรรมศาสตร์ เกิดในศตวรรษที่ 5 ก่อน ค.ศ.
9. พาทรายณะ ผู้ตั้งลัทธิเวทานะหรือ อุตรมีมางสา มีผู้กล่าวว่าเป็นคนเดียวกับวยาสะ เกิดระหว่างศตวรรษที่ 6-2 ก่อน ค.ศ.
10. จารวากะ ผู้ตั้งลัทธิโลกายะ หรือวัตถุนิยม ไม่มีประวัติแน่นอน
11. ศังกราจารย์ ผู้แต่งอรรถกถา หรือคำอธิบายลัทธิเวทานะ เกิดระหว่างปี ค.ศ. 788-820 และเป็นผู้ตั้งลัทธิอไทวตะ หรือ
เอกนิยมคือนิยมพระเจ้าองค์เดียว
12. นาถมุนี เป็นผู้นำคนแรกของลัทธิไวษณวะ อยู่ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 824-924
13. รามานุชาจารย์ ถือว่าเป็นคนแรกของลัทธิไวษณวะ และเจ้าของปรัชญาวิศิษฏาทไวตะเกิดปี ค.ศ. 1027
14. มัธวาจารย์ เป็นผู้นำท่านหนึ่งแห่งลัทธิไวษณะวะ และเจ้าของปรัชญา ทไวตะ หรือ ทวินิยม อยู่ในช่วงระหว่าง
1199-1277
15. ลกุลีศะ (สมัยของท่านนี้ยังไม่แน่นอน) เป็นอาจารย์ใหญ่แห่งนิกายไศวะ ฝ่ายใต้ผู้ตั้งนิกายปศุปตะ
16. วสุคุปตะ เป็นผู้ตั้งลัทธิไศวะฝ่ายเหนือที่เรียกว่า กาษปีรไศวะ (อยู่ระหว่างศตวรรษที่ 9 แห่ง ค.ศ.)
17. รามโมหัน รอย เป็นผู้ตั้งพรหมสมาช (สมาคม) อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1774-1833
18. สวามีทะยานัน สรัสวดี เป็นผู้ตั้งอารยสมาช อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1824-1833
19. รามกฤษณะ เป็นผู้นำทางความรู้และการปฏิบัติ เป็นผู้จัดให้มีขบวนการรามกฤษณะมิชชัน แม้ท่านจะไม่ได้ตั้งขึ้นเอง แต่
สวามีวิเวกานันทะ สรัสวดี ก็ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเครื่องอนุสรณ์ถึงท่าน อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1836-1886
<< top >>
แนวคิดเรื่องนรกสวรรค์
มีความเชื่อว่า เทพเจ้าองค์สำคัญๆ ประทับอยู่บนสวรรค์เป็นเจ้าสวรรค์
<< top >>
แนวคิดเรื่องจุดหมายปลายทาง
1. จุดหมายปลายทาง กลมกลืนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระพรหม
2. วิธีปฏิบัติ บำเพ็ญโยคะปลูกฝังให้เกิดความรู้เกี่ยวกับพระพรหม (ความจงรักภักดีต่อพระเป็นเจ้าทั้ง 3 ก็เป็นทางไปสู่จุดหมายปลายทางได้)
3. ชีวิตในโลกนี้ มีหลายครั้งมีการเวียนว่ายตายเกิด
<< top >>
วิธีปฏิบัติในศาสนา
ข้อปฏิบัติในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู มีทั้งส่วนที่ เป็นส่วนเฉพาะและส่วนรวมที่ต้องประพฤติปฏิบัติ ตามกฎประเพณีที่ทำไว้สำหรับวรรณะของตน
กฎสำหรับวรรณะ
1.การแต่งงาน การแต่งงานจะมีนอกวรรณะไม่ได้ แต่ชายเป็นพราหมณ์แต่งงานกับหญิงวรรณะอื่นได้ เรียกว่า อนุโลม ส่วนหญิงที่เป็นพราหมณ์ แต่งงานกับชายวรรณะอื่นไม่ได้ เรียกว่า ปฏิโลม
2.อาหารการกิน มีข้อกำหนดว่าอะไรกินได้ อะไรกินไม่ได้ และบุคคลวรรณะใดปรุงอาหารให้คนวรรณะใดกินไม่ได้ เช่น พราหมณ์ไม่กินเนื้อสัตว์ คนวรรณะอื่นปรุงอาหารให้กินไม่ได้ ต้องเป็นพราหมณ์ด้วยกันปรุงให้กันจึงจะกินได้
3.อาชีพ ต้องอยู่ในการจำกัดว่า บุคคลเกิดวรรณะใดต้องประกอบอาชีพตามที่กำหนดไว้สำหรับบุคคลในวรรณะนั้นเท่านั้น
4.เคหสถานที่อยู่ ในกฎเดิมห้ามชาวฮินดูมีถิ่นฐานบ้านเรือนอยู่นอกเขตประเทศอินเดียและห้ามเดินเรือในทะเล แต่ปัจจุบันไม่ถือกันแล้ว
การบูชายัญเทวะ
1.การไหว้เพื่อถวายความจงรักภักดีแด่พระผู้เป็นเจ้าและเทพเจ้าต่างๆ ตามโบสถ์และเทวาลัย
2.การสวดสรรเสริญพระเจ้า ภาวนา สงบจิต การใช้น้ำชำระกายและบูชาเทวะเป็นประจำทุกเดือน
3.ปฏิบัติศาสนกิจเป็นพิเศษเป็นการสมโภชในวันสำคัญทางศาสนา มีการถือบำเพ็ญภาวนาอุทิศแด่เทวะ
<< top >>
